زمستان سال ۱۳۸۷ بود؛ جزيرهي زنگبار؛ كشور تانزانيا؛ شرق قارهي آفريقا. به اتفاق ۱۰ نفر از دوستان براي صعود به قلهي كليمانجارو و البته انجام فعاليتهاي فرهنگي تلاش ميكرديم.
ايام اربعين حسيني بود و ما در جزيرهي زنگبار به اتفاق دوست خوبم، كارگردان و تصويربردار ارزشمند و تواناي صدا و سيماي استان خراسان رضوي جناب آقاي عباس مهاجران مشغول كار بوديم. سرتان را به درد نياورم؛ دستاورد آن سفر چند فيلم مستند شد كه در بهار سال ۱۳۸۸ كارهاي نهايي آن انجام شد و آمادهي پخش گرديد. در اين مدت شاگردي استادان زيادي را كردم و بسيار بسيار آموختم؛ اما ظاهرا در تيتراژ فيلم امكان درج نام شاگردان فراهم نبوده و محبت فرمودند و جلوي نام من عنوان مدير توليد را ذكر كردند. كه در همين جا از الطاف آنها سپاسگزاري ميكنم.
اينكه چرا بعد از اين همه مدت ديشب (۲۰/۲/۸۹ ساعت ۲۱:۴۰) در اولين پخش تلويزيوني صدا و سيماي خراسان تصميم گرفت ابتدا قسمت سوم آن را پخش كند، نميدانم.
اما ظاهرا قرار است فردا يعني چهارشنبه ۲۲/۲/۸۹ ساعت ۲۱:۳۰ دومين قسمت و روز شنبه ۲۵/۲/۸۹ در همان ساعت قسمت اول پخش گردد. كاش از همان ابتدا ميدانستيم و نام قسمت سوم را اول و نام قسمت اول را سوم ميگذاشتيم تا هيچكس دچار سردرگمي نشود.
بگذريم؛ قصدم از اين نوشته تشكر و قدرداني از دوستان خوبم در اين سفر بود.
دوست خوبم جناب آقاي عباس مهاجران كه صميمانه تلاش كرد و سختكوشانه كار را به اتمام رساند.
دوست عزيزم جناب آقاي حميدرضا شوشتريان كه تهيهكنندگي كار را به عهده داشتند.
دوستان خوب، همسفران و همنوردان عزيزم جناب آقايان عليرضا رضايي، غلامحسين زاهدي، حسن رضايي، سعيد درّي، عباس وجداني، هاشم رضايي، عزتاله ظهوريان، حبيب جمعهزاده خراساني و عليرضا كارگزاري كه در طول سفر همكاريها و مساعدتهاي بيشائبهاي داشتند.
و تقدير و تشكر ويژه از صدا و سيماي مركز خراسان رضوي كه به ارزشهاي ذاتي اين مستند بها داده و از آن حمايت نمودهاند.
